Zachowanie Nie da się zrozumieć rynku międzybankowego w 2025 roku bez spojrzenia na całość system finansowyOficjalne stopy procentowe, płynność EBC, dług publiczny, rynek akcji, kredyt bankowy i oczywiście waluty obce. W ciągu roku banki centralne stale udoskonalały swoją politykę, indeksy giełdowe osiągnęły rekordowe poziomy, a koszt pieniądza wszedł w fazę łagodniejszą, która jednak nadal stanowi wyzwanie dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych.
W tym kontekście rynek międzybankowy funkcjonował jako termometr zaufania między podmiotami i barometr oczekiwań W obliczu nadchodzących decyzji EBC i Fed, skrajna zmienność na rynku walutowym, wątpliwości co do globalnego wzrostu gospodarczego i ciężar długu publicznego wymusiły zwiększoną ostrożność w zarządzaniu ryzykiem stopy procentowej i kursem walutowym.
Pieniądze, stopy procentowe i rola rynku międzybankowego
Jeśli spojrzysz na dodane zdjęcie, Podaż pieniądza w strefie euro (agregat M3) zmieniała się znacznie bardziej umiarkowanie. W poprzednich okresach średnia zmienność między 2001 a 2022 rokiem wynosiła około 5,5%, podczas gdy w 2023 roku wzrosła zaledwie o 0,1%, a w 2024 roku odbiła się do 3,4%. To spowolnienie odzwierciedla koniec dużych zastrzyków płynności i przejście w kierunku nieco mniej ekspansywnej, choć nadal akomodacyjnej polityki pieniężnej w 2025 roku.
Sercem rynku międzybankowego jest 3-miesięczna stopa międzybankowaWskaźnik referencyjny dla finansowania międzybankowego stanowi kluczowy punkt odniesienia. Jego średnia historyczna (2001-2022) wynosi 1,2%, ale po cyklu zacieśniania polityki pieniężnej i późniejszego luzowania wzrosła do 3,433% w 2023 r. i 3,572% w 2024 r. Do 2025 r., wraz z obniżkami stóp procentowych EBC i normalizacją krzywej dochodowości, średnie z listopada i grudnia spadły odpowiednio do 2,041% i 2,051%, co jest zgodne z otoczeniem oficjalnych stóp procentowych na poziomie około 2%.
Coś podobnego dzieje się z 12-miesięczny Euribor, kluczowy wskaźnik dla kredytów hipotecznych o zmiennej stopie procentowejJego długoterminowa średnia wynosi blisko 1,4%, ale w 2023 r. wzrosła do 3,868%, a w 2024 r. spadła do 3,274%. W 2025 r. roczny benchmark spadał, osiągając średnio 2,217% w listopadzie i lekkie odbicie do 2,269% w grudniu, w sytuacji, gdy rynek już wycenił fakt, że EBC nie będzie kontynuował obniżania stóp procentowych w takim samym tempie jak na początku roku.
Na długim odcinku krzywej, 10-letnie obligacje rządowe utrzymują się na umiarkowanych poziomachW porównaniu ze średnią historyczną na poziomie 3%, średnia stopa zwrotu w 2023 roku wyniosła 3,4%, a w 2024 roku również 3%. Stopa zwrotu w 2025 roku była stosunkowo stabilna i wyniosła 3,1% w listopadzie i 3,3% w grudniu. Poziom ten jest zgodny ze scenariuszem kontrolowanej inflacji, umiarkowanego wzrostu gospodarczego i niskich premii za ryzyko w strefie euro.
Ogólnie rzecz biorąc, EBC opowiedział się za przyjęciem celu na rok 2025. strategia „czujnej pauzy” po kilku obniżkach stóp procentowychPo ośmiu kolejnych obniżkach, spotkanie 18 grudnia pozostawiło wszystkie trzy oficjalne stopy procentowe bez zmian, co oznaczało czwartą taką przerwę. Decyzja ta została praktycznie uwzględniona w cenach przez rynek międzybankowy, który już wcześniej uwzględnił koncepcję stopy depozytowej na poziomie 2% jako rozsądnego krótkoterminowego benchmarku.
Postawa ta znajduje odzwierciedlenie również w krzywej swapów OIS w euro: Rentowność 12-miesięcznych OIS wzrosła z poziomu ok. 1,67% w połowie kwietnia do poziomu bliskiego 1,95%. Pod koniec roku, zakładając, że nie będzie już natychmiastowych cięć i że w średnim terminie debata na temat podwyżek będzie mogła zostać otwarta nawet w latach 2026–2027, jeśli gospodarka utrzyma się, a inflacja bazowa nie ulegnie dalszemu spadkowi.
Rynki finansowe: działalność na rynku długu, akcji i instrumentów pochodnych
W bloku rynków kapitałowych Wskaźniki kurczącego się długu publicznego wykazują mniejszą dynamikę niż w latach ubiegłychNa rynku spot bonów skarbowych historyczny średni obrót wyniósł 34,9, podczas gdy w 2023 r. spadł do 26,91, a w 2024 r. do 18,1. W 2025 r. dane za październik i listopad wynoszą odpowiednio 11,84 i 12,32, co wskazuje na stosunkowo umiarkowany wolumen obrotu w stosunku do salda zadłużenia.
W przypadku obligacji rządowych i obligacji skarbowych Wskaźnik transakcji gotówkowych również spadłW porównaniu ze średnią z lat 2001-2022 wynoszącą 22,1, w 2023 r. wynosiła ona 12,01, a w 2024 r. 11,9, ale w 2025 r. spada do bardzo niskich poziomów: 2,26 w październiku i 1,54 w listopadzie. Ten wolniejszy ruch wynika po części z konsolidacji pozycji średnio- i długoterminowych przez wielu inwestorów, którzy korzystają ze zwrotów osiągniętych po cyklu podwyżek stóp procentowych.
Na krótkim odcinku, Oprocentowanie bonów skarbowych z terminem zapadalności do 3 miesięcy spadło Jeśli chodzi o szczyt w 2023 r.: historyczne odniesienie wyniosło zaledwie 0,29%, w porównaniu do 3,15% w 2023 r. i 3,16% w 2024 r. W 2025 r. aukcje i operacje na rynku wtórnym przynoszą średnie stopy na poziomie 1,92% w październiku i 1,99% w listopadzie, co jest zgodne z bardziej elastyczną ścieżką oficjalnych stóp.
W dłuższej części, Rentowność 10-letnich obligacji na aukcjach ustabilizowała się. około 3,09% (2001-2022). W 2023 r. wskaźnik ten wynosił 3,55%, w 2024 r. 3,1%, a w 2025 r. w październiku odnotowano poziom bliski 3,09%, a w listopadzie 3,20%. Pomimo wysokiego wolumenu emisji w ostatniej dekadzie, nie widać oznak znaczącego napięcia na rynku długu publicznego.
Akcje z kolei miały rok wyjątkowy. Łączna kapitalizacja Giełdy Papierów Wartościowych w Madrycie utrzymała dodatnie wskaźniki zmianze średnim miesięcznym wzrostem na poziomie 1,1% zarówno w 2023 r., jak i w 2024 r. W 2025 r. średnia miesięczna zmiana wyniosła 3,04% w październiku i 1,25% w listopadzie, podążając za rosnącym trendem głównych światowych indeksów.
Jeśli chodzi o działalność handlową na giełdzie, Wolumen kontraktów był bardziej nieregularnyW porównaniu ze średnią miesięczną zmiennością na poziomie 2,3% w latach 2001–2022, w 2023 r. odnotowano wzrost o zaledwie 0,2%, a w 2024 r. niewielki spadek o -0,2%. W 2025 r. październikowy wynik wskazuje na wzrost o 25,20%, a listopadowy na -5,36%, co odzwierciedla wrażliwość przepływów na konkretne przypadki globalnej zmienności.
Indeksy giełdowe gwałtownie wzrosły: Indeks giełdowy w Madrycie wzrósł z 927,57 punktów w 2023 r. do 1.137,34 punktów w 2024 r. W 2025 roku oscyluje wokół 1.681 punktów w październiku i 1.707 pod koniec grudnia. Tymczasem indeks Ibex 35 wzrósł ze średniej 9.347 punktów w 2023 roku do ponad 11 595 punktów w 2024 roku, a w 2025 roku wynosi około 17 041 punktów w połowie grudnia i 17 307 punktów w ostatnim punkcie danych roku, osiągając historyczne maksima na poziomie około 17 000 punktów na początku analizowanego tygodnia handlowego.
Na arenie międzynarodowej Nasdaq nadal bije rekordyZe średniej wynoszącej 4.754 punktów w latach 2001–2022 wzrosła ona do 12 970 w 2023 r., 19 310 w 2024 r. i oscyluje w granicach 23 057–23 419 punktów w 2025 r., co budzi wątpliwości co do możliwych baniek w niektórych segmentach, zwłaszcza tych związanych z technologią i sztuczną inteligencją.
Wskaźnik P/E (cena akcji w stosunku do zwrotu z kapitału własnego) indeksu Ibex 35 utrzymuje się na rozsądnym poziomie: średnia historyczna wynosi 15,6, w 2023 r. spółka zamknęła się na poziomie 27,5, a w 2024 r. na poziomie 14,4. W 2025 r. wskaźnik P/E ustabilizował się na poziomie 19,8-19,9, co odzwierciedla ponowna wycena cen akcji nieco szybsza niż poprawa zyskówale bez popadania w skrajne przewartościowania obserwowane na innych rynkach.
W obszarze finansów korporacyjnych Krótkoterminowe zadłużenie prywatne przedsiębiorstw niefinansowych wykazało ograniczony wzrostW porównaniu ze średnią zmiennością na poziomie 1,1% w latach 2001–2022, w 2023 r. wzrosła ona o 8%, a w 2024 r. o 2,8%. W październiku 2025 r. saldo zadłużenia wzrosło o 3,44%, a w listopadzie odnotowało spadek o -2,35%. Świadczy to o tym, że wiele firm zdecydowało się na wydłużenie terminów zapadalności lub ograniczenie krótkoterminowego zapotrzebowania na finansowanie.
W przypadku długoterminowego zadłużenia prywatnego dynamika jest jeszcze bardziej powściągliwa: Historyczna średnia dynamika zadłużenia wynosi 0,7%.Jednak w 2023 roku nastąpił spadek o -5,7%, a w 2024 roku pozostał on praktycznie stabilny (-0,1%). W 2025 roku kwartalne wahania wynoszą około 1,5% w październiku i 0,65% w listopadzie, co jest zgodne z niższymi stopami procentowymi i pewnym ożywieniem popytu na finansowanie długoterminowe.
W odniesieniu do instrumentów pochodnych, Obrót kontraktami terminowymi na indeks Ibex 35 przebiegał bardzo nieregularniePo średnim wzroście na poziomie 0,3% w latach 2001–2022, ceny wzrosły o 34,5% w 2023 r., a następnie spadły o 3,5% w 2024 r. Dane z października i listopada 2025 r. wskazują odpowiednio na wzrost o 13,05% i spadki o 6,11%, co odzwierciedla wrażliwość rynków na gwałtowne zmiany nastrojów inwestorów.
Opcje finansowe na akcje Ibex 35 również podlegały zmienności: w porównaniu do średniego wzrostu na poziomie 16% w długiej seriiW 2023 roku wzrosły o 41,8%, a w 2024 roku o 4,2%. W 2025 roku aktywność gwałtownie spadła o -45,9% w październiku, po czym w listopadzie nastąpiła silna odbudowa (+17,8%), zgodnie z ruchami zabezpieczającymi i realizacją zysków związanymi ze wzrostem indeksu.
Oszczędności, zadłużenie i sytuacja finansowa gospodarstw domowych i gospodarki
Jeśli przeanalizujemy makrofinansowanie, Czyste oszczędności finansowe gospodarki hiszpańskiej w stosunku do PKB ustabilizowały się na wyraźnie dodatnim poziomie.W porównaniu do nieznacznie ujemnej średniej (-0,5%) w latach 2008–2022, w 2023 r. wyniosła ona 4,1%, a w 2024 r. 4,9%. W 2025 r. dane za pierwszy i drugi kwartał wyniosły odpowiednio 4,9% i 4,6% PKB, co wskazuje, że sektory krajowe jako całość akumulują więcej aktywów finansowych niż generują w postaci pasywów.
Dla domy i instytucje non-profit służące domomOszczędności finansowe netto również odnotowały znaczący wzrost: w porównaniu ze średnią na poziomie 2,1% PKB w latach 2008–2022, w 2023 r. osiągnęły 2,7%, a w 2024 r. 4,5%. W 2025 r. wskaźnik ten wyniósł 3,7% w pierwszym kwartale i 3,3% w drugim, odzwierciedlając ostrożne zachowanie gospodarstw domowych w kontekście stóp procentowych, które w ostatnich latach są nadal stosunkowo wysokie.
Po stronie pasywów Całkowity dług zmaterializowany w papierach wartościowych innych niż akcje i pożyczki w relacji do PKB pozostaje poniżej szczytów osiągniętych po kryzysie finansowymŚrednia relacja długu do PKB w latach 2008–2022 wyniosła 278,7%, podczas gdy w 2023 r. spadła do 253,6%, a w 2024 r. do 249,7%. Podobne poziomy utrzymują się w 2025 r.: 249% w pierwszym kwartale i 249,8% w drugim, co wskazuje na pewien stopień stabilizacji po latach delewarowania.
W konkretnym przypadku W przypadku gospodarstw domowych zadłużenie finansowe wynosi około 44% PKBWskaźnik ten jest znacznie niższy od historycznej średniej wynoszącej 62% (2008-2022). Z 46,1% w 2023 r. i 43,7% w 2024 r. spada do 43,4% i 44% w pierwszych dwóch kwartałach 2025 r. Chociaż w drugim kwartale obserwuje się niewielki wzrost, sytuacja zadłużenia gospodarstw domowych jest obecnie znacznie bardziej stabilna niż przed kryzysem mieszkaniowym.
Jeżeli przeanalizujemy bilans finansowy gospodarstw domowych pod względem aktywów, Aktywa finansowe rosną w rozsądnym tempieW porównaniu ze średnią kwartalną zmiennością wynoszącą 1,1% w latach 2008–2022, wzrosty osiągnęły 2,9% w 2023 r. i 2,1% w 2024 r. W 2025 r. prognozuje się, że kwartalny wzrost wyniesie około 1,9% w pierwszym kwartale i 2,7% w drugim, co będzie odzwierciedlać zarówno nowe inwestycje, jak i wzrost wartości portfela dzięki pozytywnej sytuacji na rynku.
Po stronie pasywów zadłużenie gospodarstw domowych, w tym kredyty hipoteczne, pozostawił za sobą intensywną fazę skurczuHistoryczna średnia kwartalna zmiana wyniosła -0,7%, ale niewielki wzrost (0,1%) jest już obserwowany w 2023 r. i 1,2% w 2024 r. Dane za 2025 r. pokazują wzrost o 0,4% w pierwszym kwartale i 3% w drugim, co jest zgodne z nieco bardziej dynamicznym otoczeniem kredytowym, zwłaszcza w finansach konsumenckich i, w mniejszym stopniu, w kredytach hipotecznych.
Ewolucja działalności bankowej i jej związek z rynkiem międzybankowym
Jeśli chodzi o instytucje przyjmujące depozyty, kredyt bankowy dla sektora prywatnego przeszedł od wieloletniego okresu recesji do faza umiarkowanego, ale trwałego wzrostuW porównaniu ze średnią miesięczną stopą wzrostu na poziomie 4,9% w latach 2001–2022, kredyt wzrósł o -0,2% w 2023 r. (nadal na minusie), a w 2024 r. osiągnął nieznacznie dodatnią wartość (0,09%). W 2025 r. średnia miesięczna stopa wzrostu we wrześniu i październiku wynosiła odpowiednio około 0,1% i 0,5%, co wskazuje na poprawę podaży kredytów, choć bez znaczącego wzrostu.
Przeciwnie, Depozyty sektora prywatnego w bankach, kasach oszczędnościowych i kasach kredytowych wykazały pewną słabośćPo historycznym średnim miesięcznym wzroście na poziomie 6%, w 2023 r. spadły one o -0,5%, a w 2024 r. wzrosły zaledwie o 0,39%. Najnowsze dane za 2025 r. wskazują na wzrost o 0,4% we wrześniu, ale październik odnotowuje spadek o -0,7%, prawdopodobnie związany z rotacją w kierunku innych aktywów o wyższej stopie zwrotu lub z wykupem na cele konsumpcyjne i realne inwestycje.
Banki zwiększyły swoją ekspozycję na papiery wartościowe o stałym dochodzie – papiery wartościowe inne niż akcje i udziały kapitałowe –Te dane, które w długoterminowych seriach wykazywały średniomiesięczny wzrost na poziomie 8,3%, wzrosły o 0,1% w 2023 r. i 0,72% w 2024 r. Dane za wrzesień i październik 2025 r. wykazują wahania odpowiednio o 2,3% i 0,4%. Wzrosły również akcje i portfele inwestycyjne, ze średniomiesięcznym wzrostem na poziomie około 0,4% w 2023 r., 0,25% w 2024 r. oraz wartościami na poziomie 0,8% i 0,3% we wrześniu i październiku 2025 r.
La Pozycja netto instytucji kredytowych w systemie międzybankowym ustabilizowała się na wyraźnie dodatnim poziomieHistorycznie ta pozycja – różnica między aktywami a pasywami w stosunku do systemu kredytowego – wykazywała saldo na poziomie -1,9% aktywów ogółem. Jednak po dużych zastrzykach płynności EBC, pozycja netto wzrosła do 5,9% w 2023 r. i do 7,24% w 2024 r. W 2025 r. wartość ta wynosi około 6,5% we wrześniu i 6,1% w październiku, co wskazuje, że sektor jako całość utrzymuje komfortową sytuację płynnościową w porównaniu z resztą systemu.
Jeśli chodzi o jakość aktywów, Liczba kredytów zagrożonych nadal spadaPrzy historycznej średniej miesięcznej zmienności na poziomie -0,4%, spadek w 2023 r. wyniósł -0,2%, a w 2024 r. -0,65%. W 2025 r. zmienności we wrześniu i październiku wykazują odpowiednio spadki o -1,5% i -0,6%, co potwierdza poprawę wskaźników przestępczości przedsiębiorstw i gospodarstw domowych na stosunkowo odpornym rynku pracy.
Tymczasowe transfery aktywów (repo) wzrosły znacząco w ostatnich latach: w porównaniu ze średnią miesięczną zmianą na poziomie 2,1%, wzrosły o 1,9% w 2023 r. i o 3,65% w 2024 r. W 2025 r. pozycja ta wzrosła o 2,9% we wrześniu, a następnie spadła o -4,1% w październiku, co odzwierciedla taktyczne dostosowania podmiotów w zakresie potrzeb finansowych i zarządzania płynnością.
Jeśli chodzi o aktywa, Wartość netto instytucji przyjmujących depozyty wzrosła znacznie mniej niż w przeszłościDługoterminowa średnia wyniosła około 6,3% miesięcznie, podczas gdy wzrost wyniósł 0,5% w 2023 r. i 0,36% w 2024 r. Dane za 2025 r. wskazują na niewielkie spadki o -1% we wrześniu i -1,1% w październiku, prawdopodobnie związane z korektami wyceny i dystrybucją zysków.
Struktura sektora bankowego i finansowanie Eurosystemu
Dziś mapa hiszpańskiego sektora bankowego jest o wiele bardziej skoncentrowana niż dwie dekady temu. Liczba krajowych instytucji przyjmujących depozyty spadła ze średnio 166 w latach 2000–2022 do 109 w 2023 r.108 w 2024 r. i 105 we wrześniu 2025 r. Jednak obecność podmiotów zagranicznych działających w Hiszpanii utrzymuje się, ze średnią historyczną wynoszącą 76 i zaktualizowanymi danymi wynoszącymi 76 w 2023 r., 76 w 2024 r. i 78-79 w 2025 r., w zależności od pory roku.
Pod względem mocy zainstalowanej Liczba pracowników sektora bankowego ustabilizowała się po latach dostosowańŚrednia liczba pracowników w latach 2000–2022 przekraczała 221 000, ale w 2023 r. spadła do około 161 640, a w latach 2024–2025 ma utrzymać się na poziomie około 163 496. Podobny trend zaobserwowano w przypadku liczby oddziałów: ze średnio prawie 34 700 w latach poprzednich, spadła ona do około 17 603 w 2023 r. i 17 168 w 2025 r.
La W dłuższej perspektywie atrakcyjność dla Eurosystemu drastycznie spadła Po zakończeniu masowych programów płynnościowych średnia kwota długoterminowych operacji w strefie euro wyniosła około 579.197 mld euro, ale do 2023 r. spadła już do 457.994 mld euro, a w 2024 r. gwałtownie spadła do 30.806 mld euro. W 2025 r. kontynuowano normalizację, osiągając saldo w wysokości 13.426 mld euro w czerwcu i 10.015 mld euro na koniec listopada.
W przypadku podmiotów hiszpańskich tendencja jest podobna: ze średniej kwoty 103 699 mln euro, Długoterminowe finansowanie EBC spadło do 27.860 mld euro w 2023 r. i 8.217 mld euro w 2024 r.W 2025 r. liczba ta nieznacznie wzrosła do 8.811 mld w czerwcu i 11.145 mld w listopadzie, co jest poziomami znacznie niższymi niż w erze TLTRO, ale nadal wskazuje na sporadyczną konieczność dostosowywania płynności.
Główne operacje finansowania – regularne aukcje krótkoterminowe – praktycznie zniknęły z rynku jako istotne źródło płynności dla hiszpańskich banków. Z historycznej średniej 21.522 mld euro spadły do 297 mln euro w 2023 r., zaledwie 6 mln euro w 2024 r. i symbolicznych kwot (około 39 mln euro w czerwcu i 24 mln euro w listopadzie 2025 r.), co odzwierciedla system bankowy z dużą płynnością strukturalną.
Warto również pamiętać, że od 2015 r. EBC raportuje swoje programy zakupu aktywówW listopadzie 2025 r. wartość tych programów osiągnęła prawie 498.000 mld euro w Hiszpanii i około 3,8 bln euro w całej strefie euro, co w dalszym ciągu silnie wpływa na poziom stóp procentowych i premie za ryzyko.
Efektywność, produktywność i rentowność sektora bankowego
Wskaźniki efektywności i produktywności odzwierciedlają sytuację sektora bankowego, który po latach dostosowań zyskał na sile, mimo że musi zmierzyć się z pewną presją kosztów. Stosunek kosztów operacyjnych do marży zwykłej – wskaźnik efektywności operacyjnej – utrzymuje się na rozsądnym poziomie.W porównaniu ze średnią na poziomie 47,5% w latach 2000–2022, spadła ona do 39,33% w 2023 r. i do 41,16% w 2024 r. Jednakże w 2025 r. drugi i trzeci kwartał wykazują nieznaczne pogorszenie do poziomów zbliżonych odpowiednio do 39,95% i 51,1%, co jest sygnałem, że spadek marż spowodowany niższymi stopami procentowymi może ponownie wywrzeć presję na wskaźnik przychodów do kosztów.
Jeśli chodzi o produktywność, wskaźniki Wpłaty na pracownika i biuro uległy znacznej poprawieWskaźnik depozytów do liczby pracowników wzrósł ze średnio około 5 082 000 euro do prawie 12 993 000 euro w 2023 r. i 13 282 000 euro w 2024 r., osiągając ponad 13 714 000 euro w drugim kwartale 2025 r. i blisko 14 252 000 euro w trzecim kwartale. W przeliczeniu na depozyty w poszczególnych oddziałach, wzrost jest jeszcze większy: ze średnio 34 005 000 euro do ponad 116 854 000 euro w 2023 r., 123 541 000 euro w 2024 r. i około 130 257 000–135 730 000 euro w 2025 r., dzięki zamykaniu oddziałów i konsolidacji działalności.
Wskaźniki sieciowe pokazują, że Struktura fizyczna sektora bankowego stała się cieńsza, ale aktywność w nim wzrosła.Średnia liczba oddziałów na jednostkę wynosi obecnie około 93-95, w porównaniu ze średnią ponad 171 w latach 2000-2022. Jednocześnie na oddział przypada około 9,5 pracownika, czyli więcej niż średnia historyczna wynosząca 6,38, co wskazuje na większą średnią wielkość oddziału.
W kapitale regulacyjnym Kapitał własny instytucji przyjmujących depozyty wzrósł umiarkowanie, a ostatnio ustabilizował się.Historyczna średnia miesięczna zmiana kapitału własnego wyniosła 0,64%, ale w 2023 r. wzrost wzrósł do 1,6%, a w 2024 r. do 1,8%. Dane za 2025 r. wskazują na niewielką korektę, z ujemnymi zmianami na poziomie około -0,07% w drugim kwartale i -1,1% w trzecim, na które wpływ miały wypłaty dywidend, skup akcji własnych oraz wahania wyceny.
Jeśli chodzi o rentowność, kluczowe wskaźniki utrzymują się na komfortowych poziomach. Wskaźnik ROA (zwrot z aktywów) wyraźnie przekracza średnią historyczną wynoszącą 0,42%.W 2023 roku wynosiła ona 1%, a w 2024 roku 1,3%. W 2025 roku zwrot z aktywów utrzymuje się na poziomie około 1,3% w drugim kwartale i nieznacznie spada do 1,2% w trzecim, co nadal jest wartością rozsądną w warunkach intensywnej konkurencji i wymagających regulacji.
El Wskaźnik ROE (zwrot z kapitału własnego) również znacznie przekracza średnią długoterminową (5,51%). W 2023 r. osiągnął on 12,3%, a w 2024 r. 15,7%. W 2025 r. wskaźniki pozostają bardzo solidne, z wartościami 15,5% w drugim kwartale i 15,8% w trzecim, wspieranymi przez niższe rezerwy, kontrolę kosztów i pewien wzrost przychodów z prowizji.
Ekstremalna zmienność na rynku walutowym i ryzyko kursowe
Rok 2025 był również szczególnie bogaty w wydarzenia na rynku walutowym, gdzie kurs dolara względem euro znacznie odbiega od pierwotnych prognozKonsensus rynkowy z początku roku – według Reutersa i Bloomberga – przewidywał możliwy powrót do parytetu, z prognozowanym przedziałem około 1,04-1,05 USD/EUR. Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna.
Nadejście nowej kadencji Donalda Trumpa jako prezydenta Stanów Zjednoczonych i wdrożenie protekcjonistyczne i niekonwencjonalne środki gospodarcze Od tzw. „dnia wyzwolenia” (2 kwietnia) oczekiwania się odwróciły. Od lutego do końca czerwca dolar osłabił się z 1,0142 do 1,1809 za euro, osiągając najniższy poziom 1,1918 USD/EUR 17 września, co oznacza spadek wartości dolara o 17,5% w tym roku.
Strefa euro doświadcza zatem znaczące umocnienie euro w kontekście ochłodzenia gospodarczego W krajach takich jak Niemcy, Francja i inne gospodarki północne, EBC jednocześnie obniżył stopę interwencji z 4,5% do 2,0%, a aprecjacja waluty hamuje międzynarodową konkurencyjność. Europejskie firmy odczuwają podwójny cios: prawie 15% cło w USA i 17,5% wzrost kosztów z powodu różnic kursowych, co łącznie oznacza stratę około 32,5% w zakresie konkurencyjności cenowej.
Prognozy na rok 2026 pozostają otwarte. Konsensus rynkowy wskazuje na średni kurs 1,20 USD/EUR z możliwym zakresem 1,13-1,27Niektórzy analitycy zaczynają jednak wątpić, czy słabość dolara będzie aż tak trwała. Wskazuje się na kilka czynników ryzyka, które mogą zmienić tę narrację: potencjalne bańki spekulacyjne na niektórych aktywach (akcje, surowce, kryptowaluty), przewartościowanie niektórych przedsiębiorstw powiązanych ze sztuczną inteligencją, rosnący ciężar długu publicznego w głównych gospodarkach oraz potencjalną niestabilność małych banków w Stanach Zjednoczonych z powodu problemów z płynnością.
W tym kontekście Awersja do ryzyka powraca w wielkim styluZłoto osiąga rekordowe ceny, frank szwajcarski – uważany za walutę bezpieczną – umacnia się względem euro, a sam dolar ma tendencję do odrabiania strat w okresach napięć, pomimo jego strukturalnego osłabienia w pewnych okresach. Wniosek, jaki wyciąga wiele firm, jest jasny: konieczne jest wzmocnienie zarządzania ryzykiem walutowym, przegląd strategii hedgingowych i unikanie nadmiernej ekspozycji na ryzyko.
Globalna polityka pieniężna: EBC, Fed, Bank Anglii, BoJ i inne banki centralne
Na arenie międzynarodowej rok 2025 zamknął się jako kolejny łagodzenie polityki pieniężnej w większości banków centralnychZ nielicznymi wyjątkami stopy procentowe albo weszły w cykl spadkowy, albo zatrzymały swój wzrost. Japonia była jednym z niewielu krajów, które podniosły swoją oficjalną stopę procentową, zwiększając ją łącznie o 50 punktów bazowych do 0,75%. Podobną drogę poszła Brazylia, która po podwyżkach o 275 punktów bazowych obniżyła stopę do około 15%.
W strefie euro EBC wprowadził cztery obniżki stóp procentowych w lutym, marcu, kwietniu i czerwcu 2025 r....utrzymując stopę depozytową blisko 2%. Rynek zdyskontował już cztery lub pięć obniżek, więc nie było większych niespodzianek. Obecna debata koncentruje się na tym, czy bank centralny rozpocznie prace przygotowawcze do przyszłej podwyżki stóp procentowych w 2027 roku, a nawet już pod koniec 2026 roku, pod warunkiem, że inflacja utrzyma się blisko celu, a wzrost gospodarczy nie ulegnie znacznemu pogorszeniu.
W Stanach Zjednoczonych, Rezerwa Federalna wybrała nieco ostrożniejsze podejście, ale również obniżyła stopy procentowe.Oczekiwano, że Fed wprowadzi dwie obniżki stóp procentowych do końca 2024 roku, ale ostatecznie dokonał trzech w 2025 roku, rozpoczynając cykl później niż przewidywano (we wrześniu), aby lepiej ocenić wpływ nowych ceł na wzrost gospodarczy i ceny. Stopa referencyjna oscyluje obecnie między 3,5% a 3,75%, a rynek przewiduje dalsze obniżki w 2026 roku, choć nie ma jasnego konsensusu co do ich skali.
W Wielkiej Brytanii Bank Anglii zmierza w kierunku obniżki stóp procentowych o 25 punktów bazowych do 3,75%W obliczu podziału w komitecie (oczekuje się zaciętego głosowania 5 do 4), Japonia, jak wspomniano, mogłaby podnieść stopy procentowe o kolejne 25 punktów bazowych, do poziomu 0,75%, z prawdopodobieństwem bliskim 95%, biorąc pod uwagę ceny rynkowe. Inne banki centralne, takie jak szwajcarski i meksykański, podjęły znaczące kroki: Szwajcaria obniżyła stopy o 50 punktów bazowych do 0,0%, a Meksyk wprowadził obniżkę o 300 punktów bazowych do 7%, po kilku latach bardzo restrykcyjnych stóp procentowych.
Dane makroekonomiczne ze Stanów Zjednoczonych są nadal uważnie śledzone przez inwestorów, zwłaszcza dane dotyczące inflacji i zatrudnienia. Inflacja bazowa wynosi około 3%, a inflacja rynkowa również zbliża się do 3%.Tymczasem wzrost PKB oscyluje wokół 2,3%, a stopa bezrobocia utrzymuje się na poziomie około 4,4%. W tym kontekście prawdopodobieństwo kolejnej obniżki stóp procentowych w styczniu szacuje się na około 24%, a większość obniżek zostanie przesunięta na późniejszy okres 2026 roku.
Wzrost, inflacja i perspektywy rynkowe w 2025 r.
Prognozy głównych zarządzających aktywami wskazują na pozytywny scenariusz globalnego wzrostu, ale z wieloma źródłami niepewnościPrognozuje się, że Stany Zjednoczone osiągną wzrost PKB na poziomie około 2%, z potencjałem pozytywnego zaskoczenia, jeśli wydatki konsumpcyjne utrzymają się na wysokim poziomie. Strefa euro ma wzrosnąć o około 1%, a Chiny mogą osiągnąć około 1,5%, choć istnieją obawy co do skuteczności ich polityki stymulacyjnej.
W strefie euro konsumpcja zaczyna się od stosunkowo solidnej pozycji – silnego rynku pracy, dodatnich realnych płac w latach 2024–2025 i zgromadzonych oszczędności – i będzie wzmacniana przez niższe stopy procentoweJednak znaczna część tych oszczędności może pozostać zamrożona w gotówce lub instrumentach krótkoterminowych, zwłaszcza jeśli inwestorzy nie dostrzegą wyraźnej poprawy sytuacji gospodarczej. Wskaźniki wydatków konsumpcyjnych w Niemczech zaczynają się stopniowo poprawiać, choć jest to wciąż w początkowej fazie.
Chiny ogłosiły liczne środki stymulujące, zarówno monetarne, jak i fiskalne, oraz wsparcie dla sektora nieruchomości i konsumpcjiJednak dane nadal nie wskazują na znaczący wpływ tych zmian. Sprzedaż detaliczna rośnie wolniej niż oczekiwano, produkcja przemysłowa rozwija się nieco wolniej niż przewidywano, a inwestycje w nieruchomości odnotowują historyczne spadki. Ceny nowych domów nadal spadają, co skłania gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa do ostrożności.
Jeśli chodzi o inflację, Większość rozwiniętych gospodarek zmierza w kierunku stóp zbliżonych do 2,4% do 2025 r.Ten scenariusz dotyczy zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i strefy euro, z nieco większym ryzykiem inflacji bazowej w Stanach Zjednoczonych. Pozwala on bankom centralnym na stopniowe łagodzenie restrykcyjnego charakteru polityki pieniężnej, choć bez powrotu do zerowych stóp procentowych z okresu sprzed inflacji.
Wszystko to przedstawia dość konstruktywny obraz dla dochodu stałego: Obniżki stóp procentowych poprawiają perspektywy zysków z obligacji, które charakteryzują się stosunkowo niskim ryzykiem i zmiennością.W tym kontekście kredyty o ratingu inwestycyjnym wydają się szczególnie atrakcyjne w porównaniu z obligacjami o wysokiej rentowności, oferując dobre połączenie absolutnej stopy zwrotu i kontrolowanego ryzyka. Oczekiwania dotyczące akcji są również korzystne, ze wzrostem zysku na akcję o około 9% na rynku akcji w USA i 5% na rynku europejskim, a także interesującym potencjałem wzrostowym dla hiszpańskiego rynku akcji dzięki wciąż rozsądnym wycenom.
Rok ten zapowiada się zatem jako taki, w którym Portfele mieszane – w tym te najbardziej konserwatywne – mogą odnotować dodatnie zwroty w ujęciu realnymZakładając, że obecna równowaga między umiarkowanym wzrostem, powstrzymywaną inflacją i stopniowo spadającymi stopami procentowymi zostanie utrzymana, kluczowe w nadchodzących kwartałach będzie to, w jakim stopniu napięcia geopolityczne, polityka taryfowa lub potencjalne wstrząsy finansowe (bańki spekulacyjne, problemy z płynnością banków) zakłócą ten scenariusz.
Całościowy obraz na rok 2025 przedstawia spokojniejszy rynek międzybankowy niż w latach kryzysu, przy czym instytucje cieszą się dobrą rentownością i płynnością, gospodarstwa domowe oszczędzają ostrożniej, a globalne otoczenie, w którym Rygorystyczne zarządzanie ryzykiem stopy procentowej i walutowym jest ponownie niezbędneJeśli cokolwiek wynika z tych wszystkich danych, to z tego, że stabilności finansowej nie można już dłużej traktować jako czegoś oczywistego i że inwestorzy, przedsiębiorstwa i banki muszą zachować ostrożność, dywersyfikować swoje inwestycje i zawsze uważnie śledzić rozwój sytuacji banków centralnych, długu publicznego i zmienność rynku.
